Wanneer krijg ik telefoon?

Wanneer krijg ik telefoon?

Wat een geweldige kans om m’n favoriete grafiektype uit de kast te halen: de situaties waarin m’n gsm rinkelt (zwart) versus de kans dat ik kan opnemen (rood).

Dit is een Polar Area Diagram -een variant op de taartdiagram- uitgevonden door Florence Nightingale. Ze bracht er in de jaren 1850 verslag mee uit over de toestand van de soldaten in de Krim-oorlog. Bleek duidelijk uit haar fleurige statistieken dat er veel meer stakkers aan ziekten en slechte verzorging sneuvelden dan dat er vielen door vijandelijke kogels.

Brussel brandt

3052373944_9295eb80ddBrussel brandt, overal agressie. Kijk maar naar de foto links! Neen, die is willekeurig gevonden bij FlickR gebruiker Polinasergeeva, waarvoor dank. Maar toch! We moeten waakzaam blijven!

Ik was ervan overtuigd dat het tinternet de oplossing kon bieden voor de golven van geweld die om de 5 maand de kop op steken, dus ik legde m’n oor te luister op Twitter. Leest u even mee hoe we uit deze impasse kunnen raken:

“Oh God, son wants brussel sprouts for tea. I thought kids weren’t supposed to like greens!” Spruiten als wortel van alle kwaad, ik volg u. We zitten op het goede spoor.

“Pak hardnekkige spijbelaars in Brussel strenger aan”. Eveneens een bron van wijsheid. Ruk het onkruid uit voor het te hoog groeit. Of zoiets.

“BRUSSEL Regionaal : Vioolbouwer vindt gestolen viool terug.” Aha, een nieuwe denkpiste. Cultuur als vredebrenger. Muziek zal ons binden. Op het gevoel spelen. Fijnbesnaarde burgers doen elkaar geen kwaad. Ik voel een wetsvoorstel opborrelen.

Politici: doe uw ding. De paus maant priesters aan meer op Netlog te recruteren internet te consumeren, antwoorden liggen er voor het rapen.

Suggesties aan Nutella

Telkens ik de laatste campagne van Nutella zie, ga ik op zoek naar de woordspeling. Doordat de eerste letter van Nutella zwart is en de rest rood. Maar er is geen grap. Misschien is dat een gemiste kans?

Geachte Nutella: ik stel volgende campagnes voor:

ellala

Email handtekening

Iedereen weet dat een professional minstens 6 lijnen standaard tekst onder een email plaatst, waaronder lijfstraffen die worden toegediend bij misbruik van het bericht. Je kan vaak de grootte van een bedrijf aflezen aan de lengte van de email handtekening. Dexia spant in mijn mailbox de kroon met 28 lijnen.

Ik ben op zoek naar een nieuwe email handtekening. Iets om mij mee te profileren. Om serieuzer genomen te worden. Onderstaande parels ontsproten reeds aan mijn brein en leg ik graag voor ter evaluatie:

  • Any duplication of the email is strictly forbidden. That makes your backups illegal.
  • Our IT department has removed all attachments. They know you’ll find another way to send them, so we’re not sure why.
  • You can contact me using this email address, which is the same as the one I used to write this email: x@x.be
  • Even if the identity of the sender can be verified digitally, we make no claims concerning his mental sanity
  • Save a tree. Don’t walk your dog.

Alle suggesties zijn welkom in de comments!

    Metadromen

    Photo on 2010-01-25 at 09.52-pola02

    Ik heb gedroomd dat ik droomde. Ik kan me alleen niet herinneren dat ik me mijn droom-droom kon herinneren in mijn droom. (Da’s toen ik wakker werd en toen wakker werd).

    Chatten met de paus

    Woordspeling van de dag: moest de paus een dagelijkse chat-sessie houden om 9 uur, dan heette die chat-au-neuf du pâpe. De grap deed me even zoeken naar de paus op Twitter, maar ik denk niet dat het @thepope of @thefuckingpope is.

    A parallel future

    Instancing speedtest

    Imagine working at kindercare. Imagine, for some reason, you want to make 8 kids count a hundred beads. First, you’d have to roughly split the stack into 8 groups. The kid with the smallest pile will have to wait for the kids that haven’t finished yet. You could divide the remainder of the beads as the kids count, but that will take up a lot of your time. That’s exactly the problem with multi-chip computers.

    The spheres in the 3D scene above, the beads of my analogy, are semi-reflective and semi-transparent surrounded by 48 light sources. It’s hard for a computer to calculate how light will travel through this scene. The latest incarnation of my 3D software (Cinema 4D 11.5) manages to calculate the image 30% faster by optimizing the calculations so that 2 computer chip cores can work together more efficiently. That, my friends, is the future of software. More… »

    De krant. Krijg ze maar eens.

    The Swedes riddle meIk lees wel eens graag de krant. 2 keer per week wil ik graag wat achtergrond bij de verhalen die in Het Journaal voorbij vlogen. Moord, diefstal, brand en BV’s sla ik meestal over. Ik lees graag over politiek, cultuur en artikels die lang aanslepende conflicten nog eens op een rijtje zetten.

    Mijn moeder bood me 2 maand De Tijd aan, een actie voor trouwe lezers. Ik was bang dat de krant te droog zou zijn, maar ben grote fan geworden van de artikels die machtsverhoudingen analyseren en blootleggen, politieke en financiële microklimaten met fascinerende onderstromen. Schandalen en vermoorde juweliers halen enkel de hoofdpagina wanneer het kinderen van ministers van staat betreft. En dan nog. More… »

    Mobiele foto’s

    In de zomer van 2003 reisde ik naar Bratislava, Wenen en Praag, steden wier geschiedenis – zoals vaak – gelinkt is aan het water dat erdoor stroomt. Er ontstond een vaag plan om ooit een tocht te maken langst de grote steden aan de Donau, die meer dan 10 landen doorkruist. Zoals dat wel vaker gebeurt na vakanties werden die plannen samen met de tochtrugzak opgeborgen.

    Ik sleurde toen mijn oude Nikon FM mee. Lees dat maar letterlijk, want de lichtmeter van het onding had de geest gegeven en het apparaat nutteloos gemaakt. Ik schetste die vakantie veel omdat ik geen foto’s kon maken. In een hotelletje aan een buitenwijk van Bratislava schetste ik mijn ideale digitale camera, waarschijnlijk half uit frustratie. Het was een kleine rechthoek waarin de lens volledig vervat zat. De achterkant werd ingenomen door een touchscreen, er zaten geen knoppen aan.

    More… »

    An open letter to Lee Brimelow

    Hello Lee,

    We’ve never met. I know you because you’ve been an active member of the Flash community for years. I’ve seen you a few times at Adobe events, heard your talks, watched your Flash tutorials for years. I wasn’t sure how I felt when you took up the role of Adobe Platform Evangelist 3 years ago, but was happy to discover you never changed into a propaganda machine, keeping an objective point-of-view for as much as possible. If anything, your career move has given you more time to educate and inspire developers, sharing knowledge and information.

    I feel compelled to write you, sensing that your tone-of-voice has changed as of late. An occasional bitterness has crawled up on your blog and Twitter stream. I think I understand why. You’re communicating about a large company and a product that’s changed continuously since it was conceived. With change comes friction. Software occasionally becomes unstable, the path to get from A to B within an application changes. My feelings towards this process haven’t changed since I upgraded from Flash 4 to Flash 5 ten years ago.

    More… »