Sandman

Snel wat gedachten na m’n eerste dag op de FITC conferentie in Amsterdam.

3D blijft een hot topic: de demo’s in flash waren opnieuw mooier dan vorig jaar, maar een echte doorbraak in visuele complexiteit kan pas wanneer Adobe OpenGL, openCL of direct3D ondersteunt. Daarmee wil ik op geen enkele manier het knappe werk van de vele Flash 3D engines (Papervision, Away3D) onder tafel vegen! Ralph Hauwert gaf een demo van zijn werk aan een echte RayTracing engine in Flash, maar de toepassingen van dit werk voor interactieve applicaties als games zijn heel beperkt. Bartek Drozdz vergeleek een spelletje dat hij had gemaakt in Unity3D (een 3D plugin) met dezelfde versie in Flash. De flash versie was technisch een hele prestatie, maar visueel vergelijkbaar met één van de eerste PlayStation 3D games.

Goed nieuws van Adobe: de Flash Player 10.1 ziet er alweer een pak sneller uit dan voorheen. Adode heeft samengewerkt met chipmakers om te zorgen dat HD video en ander intensief rekenwerk vlotter werkt op Netbooks. In een demo zagen we YouTube films op een netbook van 1 beeld per seconde naar 16 gaan door de nieuwe update. Deze versie van de Flash Player werkt ook op mobiele telefoons. Daarbij is veel aandacht gegaan naar de levensduur van de batterij. Zo kan Flash reageren wanneer het scherm van de telefoon in powersave-mode gaat, door ook minder rekenwerk te gaan doen. Met de Air 2 update kan je nu ook flash-projecten maken die als applicatie werken op mobiele telefoons, zoals Android telefoons. Op die manier kunnen bedrijven apps maken voor iPhone, Android en internet in 1 keer, zolang ze rekening houden met de verschillende schermgroottes.

Het persoonlijk werk van onder meer Mario Klingemann, Jared Tarbell en Erik Natzke ligt op het snijpunt tussen programmatuur/wiskunde en kunst. Hun visuele zelf-evoluerende ecosystemen zijn nu eens betoverend, dan weer abstract en conceptueel, maar steeds fascinerend.

Ik ben benieuwd wat dag 2 brengt!

Angelsaksen stapelen niet graag lettergrepen, ze voegen liever bestaande woorden samen. Het Duitse Fingerspitzengefuhl wordt eenvoudig ‘instinctive feeling’. Het Franse ‘incontournable’, dat plastisch overbrengt hoe je niet om iets heen kan fietsen, wordt een beetje triest ontkracht tot ‘unavoidable’ of ‘unmissable’. Troost valt niet te rapen bij ‘Geschwindigkeitsbegrenzung’: speed limit.

Ik was blij vandaag kennis te maken met ‘irreparably’, dat breekt met deze trend. Geensinds verwant met het werkwoord ‘to fix’, keert irreparably terug naar de stam van ‘to repair’. Deze komt mee in mijn Engelse top-10 naast ondermeer lettuce, coleslaw, recoil en apartheid.

Gratis Wifi: het wordt steeds zeldzamer. Jan met de pet heeft het knopje gevonden om de beveiliging aan te zetten.

Maar wat is het punt nu de downloadlimieten bij beide providers verdwijnen? In een perfecte wereld zouden de steden het inititatief nemen om mensen te belonen die een portie van hun Wifi delen. Iedereen die meedoet krijgt een belastingsvoordeel van 5€/maand. En een firewall.

Ik ga alvast het netwerk dat je op de afbeelding ziet (rond Berchem Station) niet toevoegen aan mijn favorieten. Voor je het weet heb je tegenwoordig een zelfmoord-emailpakket binnen!

Wat een geweldige kans om m’n favoriete grafiektype uit de kast te halen: de situaties waarin m’n gsm rinkelt (zwart) versus de kans dat ik kan opnemen (rood).

Dit is een Polar Area Diagram -een variant op de taartdiagram- uitgevonden door Florence Nightingale. Ze bracht er in de jaren 1850 verslag mee uit over de toestand van de soldaten in de Krim-oorlog. Bleek duidelijk uit haar fleurige statistieken dat er veel meer stakkers aan ziekten en slechte verzorging sneuvelden dan dat er vielen door vijandelijke kogels.

Brussel brandt, overal agressie. Kijk maar naar de foto links! Neen, die is willekeurig gevonden bij FlickR gebruiker Polinasergeeva, waarvoor dank. Maar toch! We moeten waakzaam blijven!

Ik was ervan overtuigd dat het tinternet de oplossing kon bieden voor de golven van geweld die om de 5 maand de kop op steken, dus ik legde m’n oor te luister op Twitter. Leest u even mee hoe we uit deze impasse kunnen raken:

“Oh God, son wants brussel sprouts for tea. I thought kids weren’t supposed to like greens!” Spruiten als wortel van alle kwaad, ik volg u. We zitten op het goede spoor.

“Pak hardnekkige spijbelaars in Brussel strenger aan”. Eveneens een bron van wijsheid. Ruk het onkruid uit voor het te hoog groeit. Of zoiets.

“BRUSSEL Regionaal : Vioolbouwer vindt gestolen viool terug.” Aha, een nieuwe denkpiste. Cultuur als vredebrenger. Muziek zal ons binden. Op het gevoel spelen. Fijnbesnaarde burgers doen elkaar geen kwaad. Ik voel een wetsvoorstel opborrelen.

Politici: doe uw ding. De paus maant priesters aan meer op Netlog te recruteren internet te consumeren, antwoorden liggen er voor het rapen.

Telkens ik de laatste campagne van Nutella zie, ga ik op zoek naar de woordspeling. Doordat de eerste letter van Nutella zwart is en de rest rood. Maar er is geen grap. Misschien is dat een gemiste kans?

Geachte Nutella: ik stel volgende campagnes voor:

Iedereen weet dat een professional minstens 6 lijnen standaard tekst onder een email plaatst, waaronder lijfstraffen die worden toegediend bij misbruik van het bericht. Je kan vaak de grootte van een bedrijf aflezen aan de lengte van de email handtekening. Dexia spant in mijn mailbox de kroon met 28 lijnen.

Ik ben op zoek naar een nieuwe email handtekening. Iets om mij mee te profileren. Om serieuzer genomen te worden. Onderstaande parels ontsproten reeds aan mijn brein en leg ik graag voor ter evaluatie:

• Any duplication of the email is strictly forbidden. That makes your backups illegal.
• Our IT department has removed all attachments. They know you’ll find another way to send them, so we’re not sure why.
• You can contact me using this email address, which is the same as the one I used to write this email: x@x.be
• Even if the identity of the sender can be verified digitally, we make no claims concerning his mental sanity
• Save a tree. Don’t walk your dog.

Alle suggesties zijn welkom in de comments!

Ik heb gedroomd dat ik droomde. Ik kan me alleen niet herinneren dat ik me mijn droom-droom kon herinneren in mijn droom. (Da’s toen ik wakker werd en toen wakker werd).

Woordspeling van de dag: moest de paus een dagelijkse chat-sessie houden om 9 uur, dan heette die chat-au-neuf du pâpe. De grap deed me even zoeken naar de paus op Twitter, maar ik denk niet dat het @thepope of @thefuckingpope is.

Imagine working at kindercare. Imagine, for some reason, you want to make 8 kids count a hundred beads. First, you’d have to roughly split the stack into 8 groups. The kid with the smallest pile will have to wait for the kids that haven’t finished yet. You could divide the remainder of the beads as the kids count, but that will take up a lot of your time. That’s exactly the problem with multi-chip computers.

The spheres in the 3D scene above, the beads of my analogy, are semi-reflective and semi-transparent surrounded by 48 light sources. It’s hard for a computer to calculate how light will travel through this scene. The latest incarnation of my 3D software (Cinema 4D 11.5) manages to calculate the image 30% faster by optimizing the calculations so that 2 computer chip cores can work together more efficiently. That, my friends, is the future of software. More… »