Ik maak tegenwoordig veel games, dus speel ik ook veel games. Research. Vooral zogenaamde Casual Games, die je speelt terwijl je op de bus wacht. Ik las ooit deze vuistregel: Games should easy to learn but hard to master.

Easy to learn impliceert voor mij dat er zo weinig mogelijk inleiding is. Je start het spel en krijgt hulp terwijl je speelt. Een handleiding is het laatste wat een opgewonden kind met een glanzende doos in z’n armen wil zien. Het gebruik van toetsen of een muis moet zichzelf uitwijzen.

Ik ben gek van minigames op de iPhone of iPod touch: ze starten bij 80 cent en je kunt er uren mee spelen. Vooral spellen waarbij geen enkele spelbeurt hetzelfde is zoals Fieldrunners (boven) zijn heerlijk. Als je 10 vaste levels moet afwerken, ben je minder geneigd een spel 2 keer uit te spelen.

De concepten achter “nieuwe” games zijn vaak oud: Wikipedia beweert dat Tower Defence games zoals FieldRunners, gebaseerd zijn op een spel dat Rampart heet, een kleine 20 jaar oud. Vertikal Scrollers zoals iFighter (rechts) bestaan al 30 jaar. De graphics zijn mooier geworden en je kan nu bewegingssensoren gebruiken om de held te laten vliegen, maar het concept blijft onveranderd. Bij boardgames, is dat nog opvallender, omdat ze niet afhankelijk zijn van technologie. Het schaakspel gaat al meer dan 500 jaar mee zonder een enkele update, backgammon stamt uit de zesde eeuw.

De complexiteit van spelletjes op draagbare telefoons moet de mensen van Nintendo en Sony een doorn in het oog zijn. De laatste iPhone heeft niet alleen een heel snelle chip, maar ook een extra grafische chip, zodat het toestel niet moet onderdoen voor een PSP of een Nintendo DS. Zeg nu zelf: wie wil er een tweede toestel van 170€ meesleuren als je telefoon hetzelfde aankan? In landen waar gsm’s gesubsidieerd worden is zelfs de prijs van het toestel geen obstakel meer. Daar komt nog eens bij dat een PSP-spel snel 40€ kost bij Bart Smit: voor die prijs heb je snel 20 iPhone games.

Ik zou ontzettend graag iPhone games beginnen maken. Onlangs heb ik gelezen dat de taal van Flash niet eens zo sterk verschilt van Cocoa, waarmee iPhone proramma’s worden geschreven. Mmmm. To-do lijstje: lotto winnen, 2 maand verlof, Cocoa leren, goudmijn vinden en met pensioen. Niet dat ik goed ben in ontspanning, maar ik kan op dat strand altijd m’n eigen games spelen.