In een nieuwe campagne biedt electrabel zelfstandigen (zoals ik) een geschenk aan, bestaande uit gerief dat we kunnen gebruiken. Onderleggers. Naamkaartjes. Stickers voor de etalage. Je kan de kleuren of het lettertype niet zelf kiezen. Heel klein subtiel bijna niet te zien zit op dat gerief een klein logootje van het bedrijf. Valt echt niet op. Men onderschat vaak wat de waarde van een pak onderleggers is voor een 3D animator. En wat is een webbouwer zonder stickers op zijn etalage?

Ik ga direct mijn geschenk bestellen! Ik kies voor 100 visitekaartjes. Ik schat niet dat mijn klanten zich zullen afvragen waarom ik plots mijn huisstijl heb weggegooid of waarom ik reclame maak voor mijn energie leverancier. Dank u Electrabel. Het is mijn energie.

Eerlijk delen:

Zo heeft CD&V een voorlopige tekst (69 pagina’s) in PDF, die van Groen telt 77 pagina’s. NVA schrijft “Hier vindt u binnenkort ons programma“. Vlaams Belang toont z’n programma in een geanimeerd flipbook van 52 pagina’s in een haast onleesbaar lettertype. Het kan beter: LDD heeft een duidelijke PDF met 10 punten, SP.A en VLD tonen duidelijke rubrieken op hun homepages.

Eén van de 3 partijen waarvan ik het programma kon inkijken had standpunten die me wel zinden. Zo beslist een mens hoe hij stemt. Elke partij geeft miljoenen aan communicatie uit: affiches, foto’s, slogans, interviews. Maar het programma waarmee ze ons willen besturen is niet te vinden.

Reclame werkt: ik ken die filmpjes al zo’n 10 jaar en vind ze erg tof. Een filmpje doet je niet naar de supermarkt rennen om je vaste merk in te ruilen, maar loert op de achtergrond tot dat vaste merk een keer uitgeput is of je iets nieuws wil proberen.

Enig onderzoek wijst uit dat het om een Belgisch bier gaat, gebrouwen door Anthony Martin. Het bedrijf werd opgericht door John Martin, een uitgeweken Brit die in 1909 Londen inruilde voor Antwerpen. Het bedrijf kende successen in onder andere Schwepps, Orangina en een Waalse hotelketen. Ze lanceerden recent een campagne (links) om de dubbele nationaliteit van de bieren in de verf te zetten. Je kan hun geschiedenis nog eens herbekijken in deze grappige montage:

Kussen: ‘een gevulde zak die dient om het lichaam of een deel ervan zacht te ondersteunen’. Ach ja.

Maar toch! De kans om met een BV te slapen, of toch met een deel van het DNA dat de wasmachine niet los kreeg! Jij en Erika, slechts gescheiden door 48 uur in de tijd! De actie loopt nog maar net, dus voor 5€ kan je al een eBay-bod doen op Sophie Dewaele.

Winnaar van ‘My name is Michael’ Christ’OF is als een raket naar 255€ gestegen, maar 10€ brengt je al een stap dichter bij Cara Van der Auwera’s eeuwige genegenheid. Cara, voor uw schoon ogen (en voor alle kindjes die nu zullen opgroeien in een warm gezin in plaats van op straat) heb ik direct een bod gedaan.

Snelle video introductie tot De 5 Leukste Plekken Aan Het Water En 49 Andere Lijstjes Over Gent, een boekje geschreven door Saskia Videler en uitgegeven door Luster. Meer info in een stukje dat Sas er zelf over schreef.

‘t is eens wat anders hé, een blogpost die ergens niet over gaat? De schrik zat er flink in toen Filip Bunkers me vertelde dat bloggers en fotografen fikse facturen hadden onvangen, omdat ze foto’s van <monument> online hadden gezet. Gebouwen zijn beschermd door het auteursrecht, net als foto’s. Je mag een afbeelding van een herkenbaar gebouw enkel gebruiken in het kader van nieuwsgaring, tot 70 jaar na het overlijden van de architect (artikel van de FOD economie). De familie van de architect die <bouwwerk> ontwierp, gaf Sabam de opdracht actief inbreuken op te sporen. Men schat dat de familie per jaar 25.000€ vangt voor rechten op postkaarten en memorabilia. Het bouwwerk staat er ondertussen 52 jaar.

Op het einde van m’n research vond ik op de site atomium v.z.w deze passage: “Toch mag het beeld van het Atomium in bepaalde gevallen gratis worden gebruikt. Dat geldt bijvoorbeeld voor foto’s genomen door particulieren, die op private websites zonder winstoogmerk zijn geplaatst (de moderne tegenhanger van fotoalbums), op voorwaarde dat deze foto’s worden verspreid in een lage resolutie (maximaal 600 pixels of 72 dpi).” Ik ben geen fotograaf, dit blog is privaat en brengt geen nikkel op, dus:

Die reviews door gebruikers zijn slim bekeken. Mensen vinden het tof dat andere surfers hun adviezen kunnen lezen. De wedstrijd Lisbon Here We Come is een extra drijfveer om alle zaken rond je te evalueren: de groepen met de meeste reviews vallen in de prijzen.

Ik kan niet ontkennen dat ik m’n reviews met plezier heb geschreven, zij het in mijn eigen stijl. Ik lees even op digitale wijze voor uit eigen werk:

• Sinds 1964 wast reinigt Penelope kleren, hoewel ik denk dat het ondertussen haar dochter is die in de zaak staat.
• … dames die hier van een taartje en koffie komen genieten kunnen erop rekenen dat hun verhalen over verre familieleden zullen opgeslagen worden voor een volgend bezoek…
• Dit fondue restaurant heeft ook veggie schotels, maar dat is als groenteburgers op de barbecue leggen.

Schrijf je nog snel in of geef je ongezouten mening over de kaaswinkel in de straat!

3D blijft een hot topic: de demo’s in flash waren opnieuw mooier dan vorig jaar, maar een echte doorbraak in visuele complexiteit kan pas wanneer Adobe OpenGL, openCL of direct3D ondersteunt. Daarmee wil ik op geen enkele manier het knappe werk van de vele Flash 3D engines (Papervision, Away3D) onder tafel vegen! Ralph Hauwert gaf een demo van zijn werk aan een echte RayTracing engine in Flash, maar de toepassingen van dit werk voor interactieve applicaties als games zijn heel beperkt. Bartek Drozdz vergeleek een spelletje dat hij had gemaakt in Unity3D (een 3D plugin) met dezelfde versie in Flash. De flash versie was technisch een hele prestatie, maar visueel vergelijkbaar met één van de eerste PlayStation 3D games.

Goed nieuws van Adobe: de Flash Player 10.1 ziet er alweer een pak sneller uit dan voorheen. Adode heeft samengewerkt met chipmakers om te zorgen dat HD video en ander intensief rekenwerk vlotter werkt op Netbooks. In een demo zagen we YouTube films op een netbook van 1 beeld per seconde naar 16 gaan door de nieuwe update. Deze versie van de Flash Player werkt ook op mobiele telefoons. Daarbij is veel aandacht gegaan naar de levensduur van de batterij. Zo kan Flash reageren wanneer het scherm van de telefoon in powersave-mode gaat, door ook minder rekenwerk te gaan doen. Met de Air 2 update kan je nu ook flash-projecten maken die als applicatie werken op mobiele telefoons, zoals Android telefoons. Op die manier kunnen bedrijven apps maken voor iPhone, Android en internet in 1 keer, zolang ze rekening houden met de verschillende schermgroottes.

Het persoonlijk werk van onder meer Mario Klingemann, Jared Tarbell en Erik Natzke ligt op het snijpunt tussen programmatuur/wiskunde en kunst. Hun visuele zelf-evoluerende ecosystemen zijn nu eens betoverend, dan weer abstract en conceptueel, maar steeds fascinerend.

Ik ben benieuwd wat dag 2 brengt!

Mijn moeder bood me 2 maand De Tijd aan, een actie voor trouwe lezers. Ik was bang dat de krant te droog zou zijn, maar ben grote fan geworden van de artikels die machtsverhoudingen analyseren en blootleggen, politieke en financiële microklimaten met fascinerende onderstromen. Schandalen en vermoorde juweliers halen enkel de hoofdpagina wanneer het kinderen van ministers van staat betreft. En dan nog.

Maar die krant moet tot in mijn brievenbus raken. De postbode heeft haar 2 weken bij de buren besteld. Krijg die man maar eens te pakken. De dienst abonementen mailde direct terug dat ze het zouden onderzoeken. Nog steeds mee bezig waarschijnlijk. Tijdens de sneeuwval nooit een krant. Misschien loopt zo’n drukpers te stroef als het koud is. Recent ook af en toe niets. Een gierige buurman? Ik kreeg een brief om een jaarabonnement te nemen. Enfin, geen aanspreking, een berekening van mijn winst. Zonder groeten.

Voorlopig geen online lezer overtuigd om in papier te investeren. They were so close. Eens kijken wat de iTablet brengt volgende week. Kosten maken hé, de kleine zelfstandige. Ahum.

We’ve never met. I know you because you’ve been an active member of the Flash community for years. I’ve seen you a few times at Adobe events, heard your talks, watched your Flash tutorials for years. I wasn’t sure how I felt when you took up the role of Adobe Platform Evangelist 3 years ago, but was happy to discover you never changed into a propaganda machine, keeping an objective point-of-view for as much as possible. If anything, your career move has given you more time to educate and inspire developers, sharing knowledge and information.

I feel compelled to write you, sensing that your tone-of-voice has changed as of late. An occasional bitterness has crawled up on your blog and Twitter stream. I think I understand why. You’re communicating about a large company and a product that’s changed continuously since it was conceived. With change comes friction. Software occasionally becomes unstable, the path to get from A to B within an application changes. My feelings towards this process haven’t changed since I upgraded from Flash 4 to Flash 5 ten years ago.

What has changed is that the internet has given users a new way to communicate their feelings. We’re encouraged to be vocal in comments, reply-tweets and blog posts. Hell, I’m writing you publicly in a blog post. Many users disliked changes to Flash 5, but few of them sent paper letters to document their griefs. These new ways of communicating have also brought people such as yourself close to the end users. In less than 2 minutes I can reply to your tweets and comment on your blog posts, I would never have faxed Adobe spokesperson 10 years ago.

Flash technology is facing stiff competition. Its webvideo stronghold is compared to HTML5 video, mobile devices have a tough time displaying emotive flash websites that use gorgeous graphics and interaction, Search engine indexing of an interactive experience is per definition very hard. There have always been challenges. Flash technology has found new ways to stay relevant since its birth, faster than any other technology I know.

This constant and essential change needs people like you, demystifying technical evolutions for end users focussed on projects with too little time to read manuals. The Flash Platform has gotten huge. I used to claim I knew every corner of Flash. My new attitude is to stay informed about what’s possible and read tutorials such as yours to implement features when clients need them.

I’m saying: don’t be discouraged when you open your inbox on a monday morning. For every developer complaining directly to you, there’s one like me who wouldn’t easily write to congratulate a software company. Who visits the doctor to say that everything is fine and that they’re healthy? Pragmatic developers work around bugs and quirks. We always find a way to create. I’ve seen some very welcome changes to the Flash CS5 interface in your screencast. And I say: bravo! Your work is much appreciated.

Sander.