Geen gezever, het is echt te warm. Zullen we eens proberen allemaal naakt te lopen? Flipflops en hoofddoeken toegestaan. Wat een opluchting zou dat zijn. Zomerkleren zijn sowieso het moeilijkst te vinden, de halve wereld loopt permanent in jeans.

Erg fijn weekendje Londen, met grappig intermezzo onder de vorm van de Gay Pride.

Wat een geweldige kans om m’n favoriete grafiektype uit de kast te halen: de situaties waarin m’n gsm rinkelt (zwart) versus de kans dat ik kan opnemen (rood).

Dit is een Polar Area Diagram -een variant op de taartdiagram- uitgevonden door Florence Nightingale. Ze bracht er in de jaren 1850 verslag mee uit over de toestand van de soldaten in de Krim-oorlog. Bleek duidelijk uit haar fleurige statistieken dat er veel meer stakkers aan ziekten en slechte verzorging sneuvelden dan dat er vielen door vijandelijke kogels.

Woordspeling van de dag: moest de paus een dagelijkse chat-sessie houden om 9 uur, dan heette die chat-au-neuf du pâpe. De grap deed me even zoeken naar de paus op Twitter, maar ik denk niet dat het @thepope of @thefuckingpope is.

Een Gelukkig Nieuwjaar possums, en leg de lat niet te hoog met de goede voornemens. 9 op de 10 Belgen raken niet voorbij januari met hun goede voornemens, wist het radionieuws. Vraag me niet hoe ze dat meten.

Ikzelf heb een eenvoudig voornemen: meer boeken lezen. Er ligt een goede stapel op me te wachten in de living, daar zal het niet aan liggen. Ik ga tijd proberen te maken door minder te Twitteren en Facebooken, een voornemen waarvan ik wil wedden dat veel Belgen het op hun lijstje staan hadden. Wat een geluk dat ik Farmville nog niet heb ontdekt. Ik ga er zelfs niet naar linken, want dan moet ik de pagina openen.

Prentjes van de vakantie in Kroatië en Bosnië!

En dit had ik nog willen tweeten:

In het hoofd van de 21-jarige Anna barst de oorlog zo weer los wanneer de VS-troepen verdwenen zijn.

Nog 3 weken tot de horeczaken op de eilanden de boel sluiten. Dat voelen we aan de service. En zij aan de tip. Continue reading »

Nobody expects the Spanish pedestrian. Zeker niet plots op het fietspad. Ping Ping deed mijn fietsbel. Het hele groepje wandelaars was braaf aan de kant gaan staan, ook de man die aan het telefoneren was. In een vlaag van verstrooidheid keert hij zich plots weer om en wandelt voor m’n neus het fietspad op. Ik gooi de remmen dicht tegen 30 per uur, vlieg over m’n stuur en land op de één of andere manier op m’n benen.

M’n pols doet een beetje pijn en ik heb een schrammetje. Niet mis voor een duikvlucht van 2 meter op asfalt. Ik ben al een keer of 5 met de fiets serieus tegen de vlakte gegaan, meestal door illegale manoeuvres van anderen. Ik lijk net als een kat altijd op m’n pootjes terecht te komen. Ik ga niet testen of ik ook 9 levens heb.

Ik was erg blij een keer op de Brussels Girl Geek Dinners uitgenodigd te zijn, ik had er veel over gehoord via Saskia. De Zevende Dag maakte een sfeerbeeld:

Hier is de embed-code om het filmpje op je blog te zetten:

<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/edvssWVuXng&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/edvssWVuXng&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>

Wat een droom heb ik deze nacht gehad! Ik droom wel vaker absurde romans, maar deze slaat echt alles:

Pietel was mij aan het leren waterskiën. Daarbij kwam een houten kooi kijken, die bezet was met kippengaas. Hij legde net uit dat er af en toe hoge golven komen, waar je niet tegen opgewassen bent. En toen kwam er een muur van water op ons af, wel 6 meter hoog. Ik wist dat het iets te maken had met Global Warming. We waren net bekomen van de klap toen we in de verte een volgende golf zagen, van wel 40 meter hoog.

We renden naar een constructie die een paar meter in het water stond, waartegen we ons verschansten. M’n zus was naast mij gekropen en vlak voor de golf insloeg kon ik haar nog zeggen dat ik haar graag zag. We overleefden het, net als de kerk die midden in het water stond. Alleen het grote glas-in-loodraam was beschadigd. De pastoor was daar allerminst tevreden over, hoewel de schade veel erger had kunnen zijn.

Zo snel als we konden repten we ons naar hoger terrein, van waaruit we de kust konden overzien. Honderden hoge golven kwamen op de kust af. Ze wandelden onhandig, als waren het grote dieren. Toen ik goed keek zag ik dat ze er uitzagen als ballonnen van aluminiumfolie die je op de kermis kan komen, maar dan tientallen meters hoog. De schildpadden, raketten en leeuwen van water wandelden op de kustgebouwen af en beukten zich ertegen.

Niet zeker of ik dat wil voorleggen aan een droomverklaarder.