Geen gezever, het is echt te warm. Zullen we eens proberen allemaal naakt te lopen? Flipflops en hoofddoeken toegestaan. Wat een opluchting zou dat zijn. Zomerkleren zijn sowieso het moeilijkst te vinden, de halve wereld loopt permanent in jeans.

Wat een geweldige kans om m’n favoriete grafiektype uit de kast te halen: de situaties waarin m’n gsm rinkelt (zwart) versus de kans dat ik kan opnemen (rood).

Dit is een Polar Area Diagram -een variant op de taartdiagram- uitgevonden door Florence Nightingale. Ze bracht er in de jaren 1850 verslag mee uit over de toestand van de soldaten in de Krim-oorlog. Bleek duidelijk uit haar fleurige statistieken dat er veel meer stakkers aan ziekten en slechte verzorging sneuvelden dan dat er vielen door vijandelijke kogels.

Ikzelf heb een eenvoudig voornemen: meer boeken lezen. Er ligt een goede stapel op me te wachten in de living, daar zal het niet aan liggen. Ik ga tijd proberen te maken door minder te Twitteren en Facebooken, een voornemen waarvan ik wil wedden dat veel Belgen het op hun lijstje staan hadden. Wat een geluk dat ik Farmville nog niet heb ontdekt. Ik ga er zelfs niet naar linken, want dan moet ik de pagina openen.

En dit had ik nog willen tweeten:

In het hoofd van de 21-jarige Anna barst de oorlog zo weer los wanneer de VS-troepen verdwenen zijn.

Nog 3 weken tot de horeczaken op de eilanden de boel sluiten. Dat voelen we aan de service. En zij aan de tip.

In Ston wordt zeewater in grote bekkens verdampt om zout te winnen. Een fabriek op zon en zee.

Op reis met Sas bedenk je zowat elke dag een concept voor een webapp. Vraag ons zeker naar Woody Backpacker.

Mostar, waar Serven en Kroaten in bosjes sneuvelden, verkoopt souvenirs met kogelhulzen. Ik snap het niet.

De beste plek om een foto te maken van een mooi gebouw is meestal in het midden van de straat ervoor.

Mensen die in hokjes denken zullen mensen die dat niet doen er wél insteken.

Kroatië geniet een mediterraan klimaat, indrukwekkend patrimonium en lekkere cupmaat.

We mogen het nu wel vertellen: onze superheldenamen zijn Irony Man en Sarcastia.

Ik reis nooit meer naar een land met zo’n moeilijke muntomrekening.

De kayakgids speelt met het idee potjes urine te verkopen aan toeristen, als kuur tegen zee-egels.

I have a split personality, grapte de man uit de gelijknamige stad.

Vergeten snoep in de kast. Is there life on Mars?

Gelukkig: het regent even. Niet voor niets alles waterdicht gemaakt.

M’n pols doet een beetje pijn en ik heb een schrammetje. Niet mis voor een duikvlucht van 2 meter op asfalt. Ik ben al een keer of 5 met de fiets serieus tegen de vlakte gegaan, meestal door illegale manoeuvres van anderen. Ik lijk net als een kat altijd op m’n pootjes terecht te komen. Ik ga niet testen of ik ook 9 levens heb.

Hier is de embed-code om het filmpje op je blog te zetten:

<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/edvssWVuXng&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/edvssWVuXng&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>

Pietel was mij aan het leren waterskiën. Daarbij kwam een houten kooi kijken, die bezet was met kippengaas. Hij legde net uit dat er af en toe hoge golven komen, waar je niet tegen opgewassen bent. En toen kwam er een muur van water op ons af, wel 6 meter hoog. Ik wist dat het iets te maken had met Global Warming. We waren net bekomen van de klap toen we in de verte een volgende golf zagen, van wel 40 meter hoog.

We renden naar een constructie die een paar meter in het water stond, waartegen we ons verschansten. M’n zus was naast mij gekropen en vlak voor de golf insloeg kon ik haar nog zeggen dat ik haar graag zag. We overleefden het, net als de kerk die midden in het water stond. Alleen het grote glas-in-loodraam was beschadigd. De pastoor was daar allerminst tevreden over, hoewel de schade veel erger had kunnen zijn.

Zo snel als we konden repten we ons naar hoger terrein, van waaruit we de kust konden overzien. Honderden hoge golven kwamen op de kust af. Ze wandelden onhandig, als waren het grote dieren. Toen ik goed keek zag ik dat ze er uitzagen als ballonnen van aluminiumfolie die je op de kermis kan komen, maar dan tientallen meters hoog. De schildpadden, raketten en leeuwen van water wandelden op de kustgebouwen af en beukten zich ertegen.

Niet zeker of ik dat wil voorleggen aan een droomverklaarder.