Ik heb geen vertrouwen meer in werkmannen. Sterker nog: ik begin bang te worden van werkmannen. Immers: zoals we allemaal weten zijn films een reflectie van de werkelijkheid. Na het zien van de geweldige “The Dancer Upstairs” waar een brigade van de politie een serieuze inval moet plegen, was mijn vrees nogmaals bevestigd.

Want hoe vermommen agenten zich wanneer ze dichtbij de boeven willen komen? Juist. Werkmannen. Elke keer weer. Werkmannen die lijken bomen te snoeien en de straat te vegen maar in werklijkheid in micros staan te praten. Let maar eens goed op de gemiddelde werkman op straat. Die staan de helft van de tijd niet te doen. But I know better.

Naar aanleiding van de zesde internationale dag van het jeugdsentiment vandaag Therapy? nog eens opgezet. Ik was op slag weer 16 en erg, erg kwaad op de wereld.

Calypso, het laatste Antwerpse cinematheater van de oude garde, staat in de stellingen. Ik had deze ochtend een halfopen schuin oog geworpen op de werkmannen, terwijl ik aan de sloten van mijn fiets morrelde.

Opeens begint één van de mannen te brullen, direct gevolgd door een andere. Alle wanderlaars onder de stelling keken verschrikt omhoog naar een 2m lange metalen buis die naar beneden donderde, eerst op het dak van de Quick en dan direct op het voetpad.

Het is een mirakel dat niemand door het rondvliegend metaal werd geraakt. Ik staarde nog een aantal tellen naar de mannen, het voetpad met de buis en de wandelaars die gehaast hun pas al voortzetten en dacht dat alle kleine beslommeringen van het leven opeens kunnen verdwijnen. Had mijn slot sneller opengegaan, ik had al onder de stelling gewandeld naar het station. Geen New York of Barcelona meer, geen complexe vragen over liefde meer, geen gat in mijn zak meer dat dringend moet gestopt worden. Het hele circus dat mijn leven bepaald zou opeens tot stilstand komen.

Schrikwekkend sterfelijk.

Tania is ongelukkig. Tania doet geweldig haar best zich in België te integreren. Tania heeft geen grote frou-frou meer, Tania draagt leuke kleren en heeft geleerd met make-up haar slavische trekken te camoufleren.

soms zit Tania vlakbij me in de trein en hoor ik hoe een jongen een gesprek begint, aarzelend. Je kan nog horen dat ze niet in Wilrijk of Edegem is geboren, een klein beetje.

Maar Boris trekt zich daar niets van aan. Boris stapte enkele weken geleden voor de eerste keer op de trein, met zijn gezette postuur, leren jekker en vierkante gezicht. Boris spreek alleen Russich. En Boris is erg blij dat hij Tania heeft herkend als Russisch. Elke dag wacht hij gespannen aan het begin van het perron tot ze eraan zal komen.

Ik heb medelijden met het meisje, wanneer ik zie dat haar de moed in de schoenen zakt bij het zien van Boris. Laat me gaan, zeggen haar ogen in het Nederlands. Spreek het uit, meisje.

Een verbitterde grimas verscheen op zijn gezicht.

U bedoelt dat de trein vanuit Berchem, niet Centraal vertrekt?

- Neen meneer, u trein is afgeschaft

Woede steeg hem naar het hoofd.

Must… keep… sanity… Resist… Sticking… iron bar… up employees… arse…

////////////////////////

On the positive side: there is life on Mars.

WokZalm

Ik zou jullie een fijn recept van eigen hand willen verklappen. Enfin, ik heb gisteren een aantal lekkere dingen bij elkaar gegooid en ik ga die nu uitschrijven.

Ingredienten per persoon

- Een mannelijke hoeveelheid zalm

- Een halve rode paprika

- Een mandarijntje

- Een halve uijuin

- Een zakje rijst

- Eén Bacardi Breezer

- Een half bakje champignons

- Een blokje bouillon

Bereiding

Kook de rijst, wok de rest en meng. Smakelijk. De breezer drink je maar ergens tijdens het koken.

Schmucks. Sec komt me vragen of ik naar het event met de afdelingshoofden wil komen. OP EEN ZATERDAG. Weten ze dan nog niet dat ik dan blokfluitles heb? En zondag ook.

De hele straat staat vol vuilzakken en dode kerstbomen. Yes indeed folks, vroeger kwamen de oranje mannen op vrijdag, lees verdomme de nieuwe kalender die ze in jullie bussen hebben gepropt en zie dat The Orange Gang nu op maandag komt.

The barRoom, coole tent op het Zuid, restyling. Jullie kunnen rekenen op de Visual Magic van The Dust Bros’s.

//////////////////////////////////

Arme Jess in Praag. Men mankeert daar echt een aantal basisdingen, zoals vraagtekens. Mijn arme meid kan op haar QWERTY toetsenbord in een Praags internetcaf矧een vraagtekens vinden.

// VraagtekenReservoir//

???????????????????????

Kijk even naar de nieuwe tekening in de “video” sectie, ontwerp voor mijn video area. Het ontwerp van spudio.be en sandman.be stijgt naar een hogere versnelling nu de wedstrijd culture2003 eraan komt