Het regent katten en honden buiten, waar het lekker had moeten sneeuwen. Voor eindejaarsvreugde richt ik me volledig op mijn mini-kerstboom en op Crazy Shopping. Wacht niet tot het einde van het jaar poedels, elke winkel heeft wel één of andere manier om stiekem nu al solden te kunnen houden.
Over kerstsfeer gesproken: wat dacht je van de kerstkaart 2003? Even voor iedereen: er is niemand zwanger in de Teichmannstraat 22.
Ah, het plezier van de iPod. Ik ben gaan joggen met 3500 liedjes in mijn broekzak. Altijd alles mee hebben wat ik graag hoor: een droom… Geniet van de ruis terwijl jullie cassettespelers met een ieiep-ieiep voorspoelen en je Discman elk uur een nieuwe schijf wil, lieve vrienden.
Het kan verkeren knuffels. Sinds Apple de iPod op de markt bracht heb ik lopen kwijlen. Mijn oude walkman, gekocht met het geld van mijn communie, speelde Michaël Jackson en Best Of The Doors met veel ruis, cassettes die te lang waren piepten in alle toonaarden.
Mijn discman was fijner. Beter geluid, licht ding. Maar hoe vaak zat ik niet op de trein te staren naar de 4 CD’s die ik in mijn tas had gegooid, zonder zin om één van die vier te horen?
Ik krijg van ma een ipod: 10.000 liedjes in je binnenzak. Enfin, 7500 aan super-kwaliteit. Hoewel ik er nog maar 1500 op de computer heb gezet in de aanloop van Kerstmis, zal ik nooit meer één Cd missen. Vergeef het mijn als ik na Kerstmis even de telefoon niet opneem 
Het is een populair misverstand onder jongeren dat een fiets een levend wezen is, met zelf-helende eigenschappen. Wel kinderen, neem jullie fiets gerust eens mee naar de dokter, in plaats van ertegen te staan sjotten als hij niet werkt.
We zijn een donkere periode in gegaan, en niet alleen omdat er minder licht is. Er hangt een zware sfeer over de straten, af en toe verlicht door een kerstmarkt. We mogen niet toegeven aan de winterdepressie!
Ik droomde van vakantie, om wakker te worden met de zon die de living in scheen. En de kou, overal waar geen deken was. Tijd voor een stevige winterblues, me dunkt.
December heeft er een lap op gegeven, terwijl de dagen nog steeds korter worden. Hou het een beetje redelijk daar boven, maar zorg dat er sneeuw ligt tegen Kerstmis of ik laat zelfs mijn laatste blijk van geloof varen: af en toe “NondeDju”, “Verdomme” en “Djeezes” roepen.
Traditioneel is ook de SanDman KerstKaart weer in volle maak; laat ons hopen dat ze dit jaar gedrukt raakt voor het einde van het jaar. Dat doet me eraan denken: ik heb al lang geen zelfmoordaanslag meer gepleegd tegen het Kruidvat, die er vorig jaar in geslaagd zijn 6 weken over het printen te doen.
