Nobody expects the Spanish pedestrian. Zeker niet plots op het fietspad. Ping Ping deed mijn fietsbel. Het hele groepje wandelaars was braaf aan de kant gaan staan, ook de man die aan het telefoneren was. In een vlaag van verstrooidheid keert hij zich plots weer om en wandelt voor m’n neus het fietspad op. Ik gooi de remmen dicht tegen 30 per uur, vlieg over m’n stuur en land op de één of andere manier op m’n benen.
M’n pols doet een beetje pijn en ik heb een schrammetje. Niet mis voor een duikvlucht van 2 meter op asfalt. Ik ben al een keer of 5 met de fiets serieus tegen de vlakte gegaan, meestal door illegale manoeuvres van anderen. Ik lijk net als een kat altijd op m’n pootjes terecht te komen. Ik ga niet testen of ik ook 9 levens heb.
Ik was erg blij een keer op de Brussels Girl Geek Dinners uitgenodigd te zijn, ik had er veel over gehoord via Saskia. De Zevende Dag maakte een sfeerbeeld:
Hier is de embed-code om het filmpje op je blog te zetten:
Ik heb gele briefkaarten ontvangen van duizenden Vlamingen die nog eens een videootje van mij wilden zien. Dat kon ik niet naast me neerleggen. Ik ben op het terras gaan zitten om alweer een brandend actueel technologisch onderwerp aan te kaarten: de koptelefoon.
Wat een droom heb ik deze nacht gehad! Ik droom wel vaker absurde romans, maar deze slaat echt alles:
Pietel was mij aan het leren waterskiën. Daarbij kwam een houten kooi kijken, die bezet was met kippengaas. Hij legde net uit dat er af en toe hoge golven komen, waar je niet tegen opgewassen bent. En toen kwam er een muur van water op ons af, wel 6 meter hoog. Ik wist dat het iets te maken had met Global Warming. We waren net bekomen van de klap toen we in de verte een volgende golf zagen, van wel 40 meter hoog.
We renden naar een constructie die een paar meter in het water stond, waartegen we ons verschansten. M’n zus was naast mij gekropen en vlak voor de golf insloeg kon ik haar nog zeggen dat ik haar graag zag. We overleefden het, net als de kerk die midden in het water stond. Alleen het grote glas-in-loodraam was beschadigd. De pastoor was daar allerminst tevreden over, hoewel de schade veel erger had kunnen zijn.
Zo snel als we konden repten we ons naar hoger terrein, van waaruit we de kust konden overzien. Honderden hoge golven kwamen op de kust af. Ze wandelden onhandig, als waren het grote dieren. Toen ik goed keek zag ik dat ze er uitzagen als ballonnen van aluminiumfolie die je op de kermis kan komen, maar dan tientallen meters hoog. De schildpadden, raketten en leeuwen van water wandelden op de kustgebouwen af en beukten zich ertegen.
Niet zeker of ik dat wil voorleggen aan een droomverklaarder.
