Truvo (het vroegere Promedia) leurt al lang niet meer exclusief met dikke papieren telefoonboeken, maar heeft de overstap naar het internet vlotjes gemaakt. Er is de laatste jaren flink gesleuteld aan hun zoekmotor, zodat je nu heel gericht kan zoeken naar bijvoorbeeld een wasserette in jouw straat en direct lezen wie die zaak wel of niet de moeite vindt.
Die reviews door gebruikers zijn slim bekeken. Mensen vinden het tof dat andere surfers hun adviezen kunnen lezen. De wedstrijd Lisbon Here We Come is een extra drijfveer om alle zaken rond je te evalueren: de groepen met de meeste reviews vallen in de prijzen. Continue reading »
Telkens ik de laatste campagne van Nutella zie, ga ik op zoek naar de woordspeling. Doordat de eerste letter van Nutella zwart is en de rest rood. Maar er is geen grap. Misschien is dat een gemiste kans?
Mijn sticker “geen ongeadresseerd reclamedrukwerk” heeft er geen verdediging tegen: de stapels verkiezingsdrukwerk. Grote foto’s met kleine tekstjes in glanzende folders: pure verspilling. Laat het ons positief bekijken en de grappigste er even uit vissen.
We starten met Saber Arfan, die duidelijk centen heeft neergelegd voor een photoshoot: 't is mooi belicht en er is achteraf goed aan gewerkt. Maar de blik zit een tikje fout: woorden als "betrouwbaar" en "vriendelijk" komen niet direct in me op wanneer ik deze prent zie. Ik ben op Facebook dan maar vriendjes geworden met Saber, om de man achter de politicus te vinden. En daar stond een heel andere, vlottere foto. Waarom wil je jezelf zo scherp stellen, Saber?
Hetzelfde geldt voor Philippe de backer, die achter de hoek woont. Z'n campagnebeeld maakt een vreemde paragnost van hem, terwijl de foto's op z'n site een veel knuffelbaardere sympaticus afbeelden.
Guy huybrechts is duidelijk fan van Witse, maar blijft zichzelf trouw: een goedlachse burgervader met een hart voor paarden. Eerlijk duurt het langst.
Toen ik vorige week boodschappen ging doen in de Delhaize zag ik plots deze beesten tussen de hesp en de kaas. Ik wou lachen met de waanzin van een koek-ensemble dat tussen de kaas en de hesp speelde, maar daar waren ze te griezelig voor.
Op het eerste gezicht zien ze er vrolijk uit, maar als je een tijdje staart naar hun dwaze grijns krijg je kippevel. Het Efteling-gevoel. Nooit helemaal vertrouwen dat het levenloze objecten zijn. Je rug niet echt naar hun durven draaien. Dat platte koekje is nog het ergst, die hamert de hele dag op z’n eigen hoofd. ‘s Nachts strompelt hij gillend tussen de frigo’s in de lege winkel door omdat het zo’n pijn doet. Wat bezielt een reclamebureau om deze masochistische griezels tussen de kaas en de hesp neer te poten? Zelfs de muziek was een beetje angstaanjagend, metro-muzak. Ik wil wedden dat menig kind hierbij spontaan begint te huilen.
We waren te zien op het VTM-nieuws, Sven en ik. Vooral hij, zeggen de mensen. Ik vind het niet op de site. ‘t is goed dat ons project (om een duidelijker beeld te geven van verpleegkunde) aandacht krijgt, hoewel dat veel te maken zal hebben met de recente slashing in dezelfde stad.
Truvo (het vroegere Promedia) leurt al lang niet meer exclusief met dikke papieren telefoonboeken, maar heeft de overstap naar het internet vlotjes gemaakt. Er is de laatste jaren flink gesleuteld aan hun zoekmotor, zodat je nu heel gericht kan zoeken naar bijvoorbeeld een wasserette in jouw straat en direct lezen wie die zaak wel of niet de moeite vindt.
Toen ik vorige week boodschappen ging doen in de Delhaize zag ik plots deze beesten tussen de hesp en de kaas. Ik wou lachen met de waanzin van een koek-ensemble dat tussen de kaas en de hesp speelde, maar daar waren ze te griezelig voor.