Erg fijn weekendje Londen, met grappig intermezzo onder de vorm van de Gay Pride.

Kiekjes van de Antwerp 10 Miles: bijna 100.000 sportievelingen en joelende supporters met hamburger en Kodakske in de aanslag. Feest.

Toen er nog sneeuw lag, maakten Saskia en ik een leuke uitstap naar  <niet nader bepaald nationaal monument in Brussel>. Saskia was die dag net 5 jaar in België, heel toepasselijk. Ikzelf was al lang niet meer in <niet nader bepaald monument> geweest, maar herinnerde me wel dat het een behoorlijk indrukwekkend gebouw is. Ik was als kind gek van de roltrappen die de <typische geometrische figuur> verbinden, omdat ze eindeloos de hoogte in lijken te gaan.

‘t is eens wat anders hé, een blogpost die ergens niet over gaat? De schrik zat er flink in toen Filip Bunkers me vertelde dat bloggers en fotografen fikse facturen hadden onvangen, omdat ze foto’s van <monument> online hadden gezet. Continue reading »

In de zomer van 2003 reisde ik naar Bratislava, Wenen en Praag, steden wier geschiedenis – zoals vaak – gelinkt is aan het water dat erdoor stroomt. Er ontstond een vaag plan om ooit een tocht te maken langst de grote steden aan de Donau, die meer dan 10 landen doorkruist. Zoals dat wel vaker gebeurt na vakanties werden die plannen samen met de tochtrugzak opgeborgen.

Ik sleurde toen mijn oude Nikon FM mee. Lees dat maar letterlijk, want de lichtmeter van het onding had de geest gegeven en het apparaat nutteloos gemaakt. Ik schetste die vakantie veel omdat ik geen foto’s kon maken. In een hotelletje aan een buitenwijk van Bratislava schetste ik mijn ideale digitale camera, waarschijnlijk half uit frustratie. Het was een kleine rechthoek waarin de lens volledig vervat zat. De achterkant werd ingenomen door een touchscreen, er zaten geen knoppen aan.

Continue reading »

Maakt jou flits ook van die harde schaduwen en overbelichte gezichten op foto’s? Je hebt deze tip van Sander nodig, waarin we samen een bouncer maken van hobbyrubber!

Klik op de afbeelding links om het patroon te downloaden en zelf aan de slag te gaan. Bij Ava Papierwaren vindt je de velcro (klitteband voor de Noorderburen) en hobbyrubber die in het filmpje worden gebruikt. Mail me gerust de 90€ die je uitspaart door geen PocketBouncer te kopen.

Dit Is een beetje een fotoblog aan het worden. Ik moet snel weer wat idiote filmpjes zien te schieten. Vooral dat idee van die binnenhuisinrichters die mijn woorden te letterlijk hadden genomen en Venetiaanse blinden hebben opgehangen.

Bovenstaande is een foto uit de Murga parade 2009, afgelopen zaterdag. Het fotosetje op Flickr is best leuk, maar volgens jaar wil ik toch achter de schermen beeldjes maken.

Sven vraagt, wij draaien. Perfecte locatie gevonden voor zijn naaktshots. Mijn dak. Voor de volledigheid zelf even gaan zitten.

Eindelijk wat beelden van de opening van Park Spoor Noord kunnen selecteren, waarmee ik zowat de laatste mens met een camera ben om dat te doen.

‘t Was een zalige dag: warm maar geen felle zon: ideaal om foto’s te maken. Er hing bijna een Harlem sfeer uit de films, waar iemand een waterkraan op straat kapot slaat zodat de kinderen kunnen spelen in de hitte.

Mijn sticker “geen ongeadresseerd reclamedrukwerk” heeft er geen verdediging tegen: de stapels verkiezingsdrukwerk. Grote foto’s met kleine tekstjes in glanzende folders: pure verspilling. Laat het ons positief bekijken en de grappigste er even uit vissen.

We starten met Saber Arfan, die duidelijk centen heeft neergelegd voor een photoshoot: 't is mooi belicht en er is achteraf goed aan gewerkt. Maar de blik zit een tikje fout: woorden als "betrouwbaar" en "vriendelijk" komen niet direct in me op wanneer ik deze prent zie. Ik ben op Facebook dan maar vriendjes geworden met Saber, om de man achter de politicus te vinden. En daar stond een heel andere, vlottere foto. Waarom wil je jezelf zo scherp stellen, Saber?

Hetzelfde geldt voor Philippe de backer, die achter de hoek woont. Z'n campagnebeeld maakt een vreemde paragnost van hem, terwijl de foto's op z'n site een veel knuffelbaardere sympaticus afbeelden.

Guy huybrechts is duidelijk fan van Witse, maar blijft zichzelf trouw: een goedlachse burgervader met een hart voor paarden. Eerlijk duurt het langst.